Serwis Urzędu Marszałkowskiego w Szczecinie

Niniejsza Zielona Księga opiera się na istniejącej polityce oraz inicjatywach UE i łączy ze Strategią Lizbońską. Stara się ona znaleźć złoty środek między wymiarami gospodarczym, społecznym i środowiskowym zrównoważonego rozwoju.
Autorzy Zielonej Księgi mają nadzieję, że przyczyni się ona do powstania wśród europejczyków nowego poczucia wielkości ich morskiego dziedzictwa i znaczenia oceanów w ich życiu oraz świadomości, że w dalszym ciągu przyczyniać się one będą do zwiększenia pomyślności osobistej i gospodarczych szans.

Zrównoważony rozwój znajduje się w centrum programu rozwoju UE. Istotą tego rozwoju jest wzajemne uzupełnianie się wzrostu gospodarczego, dobrobytu społecznego i ochrony środowiska.
UE ma obecnie szansę zastosowania zrównoważonego rozwoju do oceanów. W tym celu może ona wykorzystać swoje mocne strony, które zawsze stanowiły podstawę jej morskiego przodownictwa, to znaczy znajomość oceanów, duże doświadczenie i zdolność podejmowania nowych wyzwań oraz połączyć je ze swym mocnym zaangażowaniem w ochronę bazy surowcowej.
Morza i oceany nie mogą być zarządzane bez współpracy z państwami trzecimi i uczestnictwa na międzynarodowych forach. Politykę morską UE należy opracowywać uwzględniając ten międzynarodowy kontekst. Jeżeli Europa ma stawić czoła wyzwaniu polegającemu na poprawie swoich relacji z oceanem, nie tylko przemysł winien dążyć do innowacji; decydenci również. Należy rozważyć nowe podejście do zarządzania morzami i oceanami, które nie będzie się już koncentrować na tym co ludzie mogą z nich uzyskać lub nie będzie patrzyć na morza i oceany z sektorowego punktu widzenia, ale będzie je traktować jako całość.
Jak dotąd, nasza polityka dotycząca morskiego transportu, przemysłu, regionów przybrzeżnych, energii offshore, rybołówstwa, środowiska morskiego i innych pokrewnych dziedzin była opracowywana oddzielnie. Oczywiście, podejmowano próby, aby uwzględnić wzajemne oddziaływanie na siebie postanowień politycznych dotyczących różnych dziedzin. Nikt jednak nie interesował się szerszymi powiązaniami między nimi. Nikt też nie analizował w sposób systematyczny, jak politykę dla różnych dziedzin można by połączyć, aby zwiększyć siłę ich wzajemnego oddziaływania. Nadszedł już czas, aby połączyć te wszystkie elementy i stworzyć nową wizję zarządzania naszymi relacjami z oceanem. Wymagać to będzie nowego sposobu formułowania i wdrażania polityki na szczeblu unijnym, krajowym i lokalnym, a także międzynarodowym, poprzez zewnętrzne oddziaływanie polityki ewnętrznej.
Niniejsza Zielona Księga opiera się na istniejącej polityce oraz inicjatywach UE i łączy ze Strategią Lizbońską. Stara się ona znaleźć złoty środek między wymiarami gospodarczym, społecznym i środowiskowym zrównoważonego rozwoju.
Autorzy Zielonej Księgi mają nadzieję, że przyczyni się ona do powstania wśród europejczyków nowego poczucia wielkości ich morskiego dziedzictwa i znaczenia oceanów w ich życiu oraz świadomości, że w dalszym ciągu przyczyniać się one będą do zwiększenia pomyślności osobistej i gospodarczych szans.